Rozdział 5:Kłótnia i nowe życie.

Po kilku dniach walki lekarzy o życie Kucharskiego udało się im ustabilizować stan Piotra. Mężczyzna nadal był jednak nieprzytomny. Emilia podświadomie martwiła się o jego stan lecz nie była w stanie go odwiedzić. Nocami dreczyły ją wyrzuty sumienia i prześladował jeden sen: ona stojąca z nożem nad umierającym Kucharskim. Budziła się co noc zalana łzami a na pytania męża co się stało mówiła jak zahipnotyzowana:
-to sen, to tylko sen...
Tymczasem rodzina Kucharskiego nie odwiedziła go ani razu.Emilia w końcu postanowiła się przełamać tego dnia gdy weszła na salę zobaczyła puste łóżko pomyślała tylko o jednym... Umarł? Sama nie wiedziała czemu ale przez moment poczuła ogromną ulgę. Jej rozmyślania przerwał głos pielęgniarki:
-jeśli szuka Pani Pana Kucharskiego to... Mam dobrą wiadomość,wzbudził się dziś rano i jest w sali 215.-Emilia patrzyła na nią zszokowana. 
-jak to? To on nie umarł?-niemal krzyknęła Emilia. 
-Broń Boże! - powiedziała lekko przerażona pielęgniarka. Emilia nie poznawała sama siebie. Dlaczego życzyła człowiekowi śmierci? Aby zagłuszyć wyrzuty sumienia szybko udała się do sali 215. Tymczasem stała się niebywała rzecz. Piotra odwiedził jego ojciec.Piotr jednak nie cieszył się z tej wizyty,nic dziwnego skoro ojciec od progu zaczął go krytykować:
-jak mogłeś dać się tak urządzić? - mówił z pogardą.
-też się cieszę że cię widzę... - przemówił z trudem jeszcze Piotr. Serce biło mu coraz szybciej i czuł jak narasta w nim złość.
-nic nie potrafisz zrobić dobrze. Teraz za pewne stracisz pracę i znów wrócisz z podkulonym ogonem!-drwił ojciec.
-A ty co, Pan idealny?! - wykrzyczał Kucharski lecz tuż po tym źle się poczuł.
-wynoś się! - dodał jeszcze Piotrek i zaczął się dusić. Lekarze, którzy przybyli w mgnieniu oka wyrzucili z sali ojca pacjenta. Pod sale 215 właśnie dotarła Emilia. Pierwsze co usłyszała to słowa starego Kucharskiego.
-nieudacznik!Nic dziwnego że umiera jak pies pod płotem.
Mimo że Kalicka nie lubiła Piotra, nie mogła słuchać słów mężczyzny:
-myli się Pan! -wybuchła. Mężczyzna spojrzał na nią zdezorientowany. - nikt nie zasługuje na taką śmierć.
-a Pani to kto, święta Teresa? - kpił mężczyzna.
-Patrząc na Pana bierze mnie obrzydzenie... - dodała Emilia i odeszła do lekarza, który właśnie wyszedł z sali.
-Panie doktorze i co z nim?
-Pacjent miał zapaść ale opanowaliśmy sytuację. Teraz potrzebuje spokoju. Emilia odetchnęła z ulgą i wróciła do domu. Mimo iż poznała bardziej ludzką stronę Kucharskiego nie potrafiła go zrozumieć. W końcu przyznała rację mężowi, który radził jej odejść do konkurencji:
-miałeś rację muszę zakończyć etap z Kucharskim. Przyjmę ofertę BlackCafe.
-to najrozsądniejsza decyzja jaką podjęłaś. - powiedział i pocałował ją w czoło, okazując jej szacunek i poczucie bezpieczeństwa.





Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział 6:"Potrzeba czasu by trochę zrozumieć,potrzeba wielu lat"

Minął jakiś czas.Z każdym kolejnym dniem Piotr czuł się coraz lepiej.Nikt nie odwiedzał go od czasu kłótni z ojcem.Kucharski z samego rana postanowił wyjść ze szpitala na własne żądanie.Lekarz ostrzegł go przed konsekwencjami takiej decyzji lecz nawet to nie przestraszyło Kucharskiego,który był przekonany że jeśli nie wróci do pracy to zostanie "wygryziony" ze swojego stanowiska.Wspomagając się kulami wyszedł ze szpitala i nie udał się do domu lecz prosto do pracy.Tam czekała na niego nie mała niespodzianka. -Boże wygląda jak śmierć...-stwierdziła Anna zwracając się do Maćka. -naprawdę dziękuję za takie powitanie ale może lepiej zajmijcie się swoją robotą.-powiedział oschle Kucharski i skierował się do swojego gabinetu. -byle tylko nie dostał zawału jak wejdzie do swojego gabinetu-zaśmiał się Maciek i wrócił do wypełniania swoich dokumentów.Ania również nie zamierzała zbyt długo nad tym rozmyślać.Kiedy Piotr wszedł do swojego biura zobaczył siedzącą na jego miejscu kobietę...
Czytaj więcej

Rozdział 1:"Nowa praca,stary charakter"

Tego ranka Piotr zbudził się wcześniej niż zwykle.Nie bez przyczyny.Dziś po raz pierwszy miał udać się do nowej pracy.Wielu ludzi bardzo przeżywa swój pierwszy dzień i po nieprzespanej nocy zrywają się z łóżka skoro świt.Jednak Piotr wcale nie należał do tego szerokiego grona osób.Gdy tylko podniósł się z łóżka podszedł do biurka,zasiadł na krześle i otworzył laptopa.Po kolei zaczął sprawdzać informacje na temat nowej firmy.Do tego czynu znów popchnęło go przekonanie że ludzie,którzy robią karierę są z reguły źli.Szybko zniechęcił się do poszukiwania informacji gdy tylko okazało się że są one dobre.Była to zwykła firma transportowa,choć faktycznie jedna z najlepszych na rynku. -jasne kryształowa firma...tylko ciekawe dlaczego ma kłopoty finansowe?-zakpił pod nosem i szybko zamknął laptopa.Później ubrał swój najlepszy garnitur i w mgnieniu oka wyszedł z domu.Kiedy pojawił się w firmie od razu chciał skierować się do szefa działu finansowego lecz zaczepiła go młoda dziewczyna: -Emilia ...
Czytaj więcej

Rozdział 9:Pojednanie czy wojna?

Kucharski od tygodnia nie pojawiał się w pracy po ostatniej kłótni z Moniką wolał zejść jej z oczu by nie odeszła tak jak Emilia.Wieczorami pił do nieprzytomności.Jego dom wyglądał jak istna speluna.Na stole i na podłodze walały się puste butelki.Na łóżku leżały porozrzucane ubrania a wśród nich spał pijany Piotr.Obudził go dopiero dzwonek do drzwi.Powoli zwlekł się z kanapy,ból głowy nie pozwolił mu wstać tak szybko lecz dzwonek wciąż nie dawał za wygraną w końcu poszedł otworzyć.Przed drzwiami stała Monika: -To ty?-powiedział zaskoczony Piotr.Miał nadzieję że tym razem uda mu się przekonać Monikę.-Wejdź-dodał szybko. -Nie dziękuję-odparła oschle Monika.-jestem tu tylko dlatego że szef poprosił mnie o to bym sprawdziła co z tobą ale widzę że jak zwykle użalasz się nad sobą.-powiedziała wściekła Kalicka. -To nie tak... -Nie?A jak? -proszę Cię wejdź...porozmawiajmy spokojnie...-próbował załagodzić sytuację Piotr.Monika bez słowa weszła do mieszkania. -Czemu nie przychodzisz do pra...
Czytaj więcej